Σημείωση: Προσοχή στην ορθογραφία και τον τονισμό των λέξεων αναζήτησης

ΕλληνικάEnglish (United Kingdom)

Διάτρηση Τυμπάνου - Τυμπανοπλαστική

Για να κατεβάσετε το άρθρο σε μορφή κειμένου πατήστε εδώ (Άρθρο)

Τα χρόνια προβλήματα των αυτιών ξεκινούν συνήθως από την παιδική ηλικία. Στην ηλικία αυτή, είναι συχνές οι οξείες ωτίτιδες, που σε κάποιες περιπτώσεις, όταν το μικρόβιο είναι αρκετά τοξικό, μπορεί να οδηγήσουν ακόμη και σε διάτρηση της τυμπανικής μεμβράνης. Η διάτρηση της τυμπανικής μεμβράνης μπορεί, επίσης, να είναι και μετατραυματικής αιτιολογίας.

Ο ρόλος της τυμπανικής μεμβράνης είναι η στεγανοποίηση του βαθύτερου τμήματος του αυτιού και η προστασία του από το εξωτερικό περιβάλλον. Η παρουσία ενός ρήγματος στο τύμπανο, ενδέχεται να οδηγήσει σε συχνές επιμολύνσεις που είναι δύσκολο να αντιμετωπιστούν, επιβαρύνουν σταδιακά την ακοή και ίσως προκαλέσουν επεισόδια ιλίγγου ή άλλες σοβαρότερες επιπλοκές.


Λιγότερο σημαντική είναι η συμβολή του τυμπάνου στη μετάδοση του ήχου. Πράγματι, οι απλές διατρήσεις δεν προκαλούν σοβαρή βαρηκοΐα. Όταν διαπιστώνεται έντονη βαρηκοΐα θα πρέπει κανείς να υποψιασθεί βλάβη των οσταρίων του αυτιού ή προσβολή του βαθύτερου μέρους του αυτιού, του κοχλία.


Ο ασθενής προσέρχεται στον ιατρό με κάποιο επεισόδιο επιμόλυνσης του αυτιού με πυώδη ωτόρροια ή μετά από τραυματισμό του αυτιού. Στην περίπτωση της επιμόλυνσης πρωταρχικό μέλημα αποτελεί φυσικά η αντιμετώπιση της φλεγμονής. Για το σκοπό αυτό, μεγαλύτερη σημασία έχει η τοπική περιποίηση του αυτιού από τον ιατρό και λιγότερο η χορήγηση αντιβιοτικών. Αυτό συνεπάγεται κάποιες επισκέψεις στον ιατρό, με καθαρισμό του αυτιού και τοποθέτηση αντισηπτικών ουσιών.


Η εικόνα του αυτιού στη φάση της φλεγμονής μπορεί να είναι αρκετά μπερδεμένη. Η παρατήρηση μιας διάτρησης του τυμπάνου σε ένα ήρεμο, κατά τα άλλα, αυτί μπορεί να είναι αρκετά εύκολη. Στη φάση της φλεγμονής, όμως, το οίδημα των ιστών και οι πυώδεις εκκρίσεις μπορεί να οδηγήσουν σε λάθος εκτιμήσεις. Η τελική διάγνωση και η συζήτηση για τον τρόπο αντιμετώπισης της βλάβης πρέπει να γίνουν αφού περάσει η φλεγμονή.


Η παρακολούθηση της ακοής στη διάρκεια της φάσης της φλεγμονής μπορεί να είναι σημαντική, ιδιαίτερα στην περίπτωση που ο ασθενής αναφέρει οξεία επιδείνωση της συγκεκριμένης αίσθησης ή επεισόδια διαταραχών της ισορροπίας. Τα συμπτώματα αυτά είναι ενδεικτικά προσβολής του βαθύτερου μέρους του αυτιού, του κοχλία. Στις περιπτώσεις μετατραυματικής ρήξης του τυμπάνου η μέτρηση της ακοής είναι απαραίτητη τόσο για να εκτιμηθεί το μέγεθος της βλάβης όσο και για να παρακολουθείται η βελτίωση του αυτιού.


Στις μετατραυματικές ρήξεις του τυμπάνου, πρωταρχικό μέλημα αποτελεί η αποφυγή της επιμόλυνσης του αυτιού. Οι μετατραυματικές ρήξεις του τυμπάνου επουλώνονται πολλές φορές από μόνες τους σε διάστημα λίγων μηνών. Μια επιμόλυνση, όμως, ενδέχεται να μετατρέψει την οξεία διάτρηση σε μόνιμη και μάλιστα μεγαλύτερου μεγέθους.


Η ικανότητα της τυμπανικής μεμβράνης να επουλώνεται από μόνη της δικαιολογεί την αναμονή στις μετατραυματικές ρήξεις, ακόμα και στην περίπτωση που υποψιαζόμαστε και βλά βη των οσταρίων. Τη μόνη ένδειξη για άμεση επέμβαση αποτελεί η περίπτωση της ρήξης της μεμβράνης του κοχλία (το λεγόμενο περιλεμφικό συρίγγιο).


Σημαντική είναι η εξέταση του άλλου αυτιού, καθώς σε πολλές περιπτώσεις μας δίνει ενδείξεις για την εικόνα του αυτιού που έχει υποστεί βλάβη, πριν τη φλεγμονή ή τον τραυματισμό. Έτσι, ενδείξεις χρόνιας δυσλειτουργίας της ευσταχιανής στο «φυσιολογικό» αυτί, θα πρέπει να μας κάνουν συγκρατημένους ως προς το προσδοκώμενο αποτέλεσμα και στο αυτί που πρόκειται να χειρουργήσουμε. Η δυσλειτουργία της ευσταχιανής είναι άλλωστε και ο λόγος για τον οποίο δε διενεργούμε τις επεμβάσεις αυτές σε παιδιά κάτω των δέκα ετών.


Πριν τη χειρουργική επέμβαση πραγματοποιείται και το τελικό ακοόγραμμα. Σκοπό έχει την τεκμηρίωση της κατάστασης της ακοής, αλλά και τη διαπίστωση και άλλης βλάβης εκτός της διάτρησης του τυμπάνου. Η διενέργεια αξονικής τομογραφίας δεν κρίνεται απαραίτητη εκτός από ειδικές περιπτώσεις.


Η επέμβαση την οποία καλούμαστε να προτείνουμε στον ασθενή μας είναι η τυμπανοπλαστική. Στις περισσότερες περιπτώσεις γίνεται υπό γενική αναισθησία. Μόνο σε περιστατικά που το ρήγμα είναι πολύ μικρό, μπορεί να πραγματοποιηθεί και με τοπική αναισθησία. Η νοσηλεία του ασθενούς διαρκεί συνήθως ένα 24ωρο.


Η τομή για την επέμβαση γίνεται πίσω από το αυτί. Για την κάλυψη του ελλείμματος του τυμπάνου χρησιμοποιείται κροταφική περιτονία ή σύνθετο μόσχευμα χόνδρου και περιχονδρίου από το πτερύγιο του αυτιού του ασθενούς. Προτείνουμε το σύνθετο μόσχευμα για μεγάλα ή πρόσθια ρήγματα, καθώς θεωρείται περισσότερο ανθεκτικό.
Ο χειρουργός οφείλει να βρίσκεται σε ετοιμότητα να αντιμετωπίσει και τυχόν βλάβη των οσταρίων του αυτιού. Στις περιπτώσεις αυτές, μπορεί να χρησιμοποιηθούν μοσχεύματα από την περιοχή του αυτιού, αλλά και τεχνητά προσθετικά υλικά.


Μετά το πέρας της επέμβασης, το αυτί πωματίζεται και το κεφάλι του ασθενούς περιδένεται. Ο ασθενής εξέρχεται από το νοσοκομείο, λαμβάνοντας οδηγίες τόσο για την άμεση μετεγχειρητική περίοδο, όσο και για τη μεταγενέστερη προστασία του αυτιού